Vrede

Bij De Uitdaging was de beurt aan Hetty om het thema te bedenken: Vredesquilt. 

En ik dacht meteen aan de regenboogvlag van de vredesbeweging.

Met enige regelmaat ben ik gefascineerd door wervelingen. Ik heb wel eens wat geverfd, genaaid, gevilt, geborduurd...

Dus een wervelende regenboog vredesquilt zou het worden. 

Ik heb met wat waterige acrylverf eerst een lap stof geverfd. Je kunt de bloemen van de stof er nog door zien.

Daarna heb ik de plek bepaald waar de duif zou komen te vliegen. Een witte cirkel er op vastgespeld. Daarna ben ik van rood naar oranje, geel, groen, blauw, paars, roze, en weer naar rood gegaan.

Ik heb hier en daar eerst een gekleurde draad genaaid om zo ongeveer te weten hoeveel gekleurde stroken stof ik moest knippen. De draad heb ik als onderdraad genaaid. Een techniek die ik pas geleerd heb en nu had ik mooi de kans om het eens uit te proberen.

Ook heb ik af en toe lekkere pluizige wol erop genaaid.

Tussen de stroken stof heb ik rondjes gemaakt met vrij machinaal borduren.

De duif heb ik van vilt gemaakt en met vliesofix op de cirkel gestreken. De witte cirkel heb ik met inktense potloden net een klein beetje blauw gekleurd zodat de duif net iets beter te zien is. 

Neutraal blauw biaisbandje er omheen. Klaar! 55x49 cm.

De Argusvlinder

Enfin. Ik ben begonnen met een lap stof die ik 'geverfd' had door natte proppen crêpepapier aan de boven- en onderkant op een vochtige lap stof te leggen. Verrassende kleuren.

Daarop heb ik van meubelstof een boom geknipt en er op genaaid.

En toen heel veel vrij geborduurd op wateroplosbare folie om bomen en groen te maken. En dat op de lap vastgemaakt. Kleine blaadjes geknipt en met de hand vast genaaid.

 

Ik had nog stof die ik had geverfd met walnotenbolsters die over waren van de notenwijn. Dat heb ik als randen eromheen genaaid, maar ik vond het er uiteindelijk nog te kaal uit zien.

Ik heb er hier en daar schapenwol uitgelegd, nog meer grassen geborduurd en vastgezet. 

Toen het gedicht op wateroplosbare folie geschreven en genaaid. Zo, dat viel best tegen. De folie er weer afgepeuterd.

Ik had nog 2 hele kleine insecten van een gelaserd experiment een paar jaar geleden.

Uiteindelijk vind ik de boom rechtsboven te klein, maar ben ik met de rest aardig tevreden. Ik zal nog wel veel moeten oefenen om netjes tekst te kunnen borduren. 

Art Nouveau: verlangen naar de lente

Bij "de Uitdaging" had Lies het thema Art Nouveau bedacht. Mooi, mooi.  Op een grijze dag, bijna in de winter, groeit het verlangen naar de lente al, vandaar de titel. Verder vind ik sneeuwklokjes gewoon erg mooi.

Op Pinterest zag ik een mooie tekening en deze heb ik gekopieerd. Eerst uitgeprint, overgetrokken op ruitjespapier en vervolgens vergroot op het ruitjespapier.

 

Ik maak meestal eerst een klein werkje om te kijken of wat ik zou willen ook wel kan. Ik heb eerst verschillende lagen stof over elkaar gelegd. Ik moest wel even goed nadenken over de volgorde, want ik wilde iets zoals de mola-techniek uit Panama maken. Ik heb er een tasje van, ooit gekocht toen we op de San Blas eilanden waren. Maar zo mooi en netjes kan ik niet werken, niet genoeg geduld.

Ik heb de onderlaag, de tussenlaag, de bovenlaag met geel, goudgele organza, wit, groen en zwart op elkaar gelegd. Het ruitjespapier met de tekening er bovenop en alles met de naaimachine genaaid. 

Daarna heb ik het papier er af gescheurd en voorzichtig de verschillende lagen weggeknipt. Daar moet je goed bij oppassen, want ik heb op verschillende plekken per ongeluk een laag teveel ingeknipt. Als je goed kijkt, zie je dat ik bij de afgewerkte versie het organza rondom maar helemaal heb weggeknipt. 

En nu voor het echie. 

Doordat je het de hele tijd vast hebt met het wegknippen, wordt de stof wel een beetje rafeliger. Maar al met al ben ik tevreden. Ik vind het glimmende geel mooi, dat geeft een glas-in-loodraam effect. 

Omdat bij de art nouveau hoekige kanten uit den boze waren, heb ik een 'wiebelige' rand van biaisband gemaakt. Niet helemaal de rand die ik wilde, maar dat was niet te doen met biaisband. Het is zo ongeveer 50x50 cm . Lastig meten met wiebelige randen. 

Nieuw leven: Hi!

 

Ik mocht het nieuwe thema bedenken voor september en daar mijn dochter zwanger was, was het niet erg moeilijk: Nieuw leven.

 Toen ik niet lang daarna een prachtige vacht van een blauwe Texelaar kreeg, en deze gesorteerd op donker- en lichttinten gewassen en gekaard had, kreeg mijn idee vorm. Wat is er nu zachter dan wol om de geborgenheid van een nieuw leven te benadrukken?

 We hadden een foto van de echo gekregen, een klein meisje veilig geborgen in de moederschoot. 

Op de goede kant van een stuk meubelstof heb ik grofweg de echo geschetst en met de punchmachine wat wol op de lijnen gepuncht.

De andere kant is van een soort zwart vilt, perfect om te punchen en een goede ondergrond voor de echo.

Daarna heb ik met de viltnaald de verschillende tinten grijs er op gezet. Voor het gemak had ik de echo nog eens gespiegeld afgedrukt als voorbeeld.

Met wat perlégaren HI er op geborduurd, gevoerd met nog eens een lap meubelstof, de randen gezigzagd en voilà!

Met stalen meubelstoffen: de forsythia in mijn tuin.

De uitdaging is een quilt met minimaal 80 % gordijn- of meubelstof met een omtrek van minimaal 2 meter. Nou, daar gaat ‘ie!

Omdat Teuny het thema eind februari had doorgegeven was ik helemaal in de lentestemming. Kijk eens wat een prachtige forsythia in de tuin staat te bloeien. 

Ik krijg vaak heel veel stalen van meubelstof, vaak in de bruin en grijstinten. Daar hou ik wat minder van, maar gelukkig heb ik nog stukken blauw en groen gevonden. Ik heb eerst een klein proefstukje gemaakt, 12 x 18 cm ongeveer.

Daarna het grote werk. Wat is het moeilijk om de goede kleur op de foto te krijgen. 

Eerst lucht en gras gemaakt door stukken stof op plakvlieseline te strijken en vast te stikken.

Van vitrage heb ik wolken geknipt. Dat was wel erg wit, dus heb ik een tafellopertje gebruikt om er over heen te doen.

 

Dat stikt weer erg lastig, dus heb ik er toch een blauw stukje organza over gedaan. En dan met vrij machine borduren vast gezet. 

Dat werd weer te blauw. Met de heat gun heb ik wat organza weggebrand zodat de witte vitrage weer tevoorschijn komt.

Met wat plukjes zeealg (te gebruiken voor het spinnen van mooie draadjes) heb ik het net iets wolkeriger gemaakt.

Ik heb groen tule met een glimmertje gebruikt om over het gras te doen, en een groen organza gordijn van de kringloop erover en graspolletjes genaaid om het vast te maken.

Draadjes afgeknipt en hier ook weer wat weggebrand zodat je de glitters nog een beetje ziet. 

 

Van een lapje voor een sta-op-stoel heb ik de boom geknipt. Dit is leuke stof, ik heb hier ook eerder wel paddenstoelen van gemaakt. Op de ondergrond genaaid.

Toen begon het monnikenwerk. Bloempjes borduren, op soluvlies. 

                                                  

De achterkant is gewoon een lappendeken van restjes dunne meubelstof. Die heb ik vaak gebruikt als achterkant voor textielkaarten, maar als de kaart dan net boven de 20 gram uitkomt moet je weer extra postzegels gebruiken, dus dat doe ik maar niet meer. Tussenlaag is fiberfill.

                                

Met de hand alle bloemen er op genaaid.

                            

Grijze meubelstof komt toch van pas om wat stenen erop te naaien. 

                                 

Even kijken of het een beetje naar mijn zin is. Wat uitgeplozen stof als graspollen. En nog wat bloemen erbij. 

                                          

Een lichte of een donkere rand? Donker!

                                         

  Dit is het resultaat: 59 x 77 cm.